Przewodnik po piwie rzemieślniczym w Reykjavíku

TL;DR 
Na Islandii piwo było zakazane przez 74 lata, aż do 1 marca 1989 roku, data ta jest nadal obchodzona jako Dzień Piwa. Kraj przeszedł od zera browarów rzemieślniczych do ponad 20 w mniej niż dwie dekady. Dziś w Reykjavíku istnieje zwarta, przyjazna pieszym scena piwa rzemieślniczego, skoncentrowana w dzielnicy 101 w centrum. Do kluczowych browarów należą Borg Brugghús, Kaldi, Einstök, Malbygg i RVK Brewing. Najlepsze bary z islandzkim piwem rzemieślniczym to Skúli Craft Bar, Mikkeller and Friends oraz Micro Bar. Piwo jest drogie, kufel kosztuje 1 200-1 500 ISK w regularnych cenach, a 800-1 000 ISK w happy hour (zwykle od 15:00 do 18:00). To, co wyróżnia islandzkie piwo rzemieślnicze, to lodowcowa woda, lokalne zioła, takie jak arktyczny tymianek, oraz kultura piwowarska, która nie ma żadnej konserwatywnej tradycji.

Szybka ściągawka: piwo rzemieślnicze w Reykjavíku w pigułce

Dlaczego warto odkrywać scenę piwa rzemieślniczego w Reykjavíku?

Scena piwa rzemieślniczego w Reykjavíku zasługuje na odkrycie z trzech powodów, których nie znajdziesz nigdzie indziej. Po pierwsze, rozwinęła się od zera do wysokiej jakości w mniej niż 20 lat, więc nie ma tu konserwatyzmu, ustalonej tradycji, do której trzeba być wiernym, ani żadnych sztywnych zasad. Po drugie, islandzcy piwowarzy mają dostęp do jednej z najczystszych wód na świecie, przefiltrowanej przez wieki przez skały wulkaniczne. Po trzecie, historia prohibicji, piwo było zakazane aż do 1989 roku, podczas gdy wino i alkohole mocne były legalne, nadaje tej scenie głębi kulturowej, która sprawia, że nawet zwykła pinta staje się bardziej fascynująca, gdy wiesz, co symbolizuje.

Większość miast znanych z piwa rzemieślniczego ma długą historię, która kształtuje ich charakter: belgijskie piwa klasztorne, niemieckie prawo czystości piwa, brytyjska tradycja cask ale. Reykjavík nie ma nic z tych rzeczy. Piwo było tu nielegalne aż do 1 marca 1989 roku. Cała relacja Islandii z piwowarstwem trwa zaledwie niecałe cztery dekady. Piwowarstwo rzemieślnicze zaczęło się dopiero w 2006 roku. W praktyce oznacza to scenę, która swobodnie czerpie pomysły z całego świata, czeskie techniki warzenia pilsnerów, belgijskie szczepy drożdży, amerykańskie, bogate w chmiel IPAdy, nordyckie dzikie ale, bez konieczności szanowania konkretnej tradycji. Efekty są eklektyczne, eksperymentalne i często naprawdę dobre.

Woda daje islandzkiemu piwu przewagę startową. Woda z topniejących lodowców, przefiltrowana przez wieki przez skały wulkaniczne, dociera do browaru z wyjątkową czystością i zrównoważonym składem mineralnym, o który inni piwowarzy płacą spore pieniądze, by go odtworzyć. Każdy browar rzemieślniczy na Islandii zaczyna od tej bazy. Najlepsi z nich rozbudowują ją o lokalne składniki, arktyczny tymianek zebrany na zboczach wyżyn, jagody jałowca, brzozę, skyr, a nawet słód wędzony na odchodach owiec w najambitniejszych imperial stoutach Borg. Powstające piwa mają charakter autentycznie islandzki, a nie jedynie „z islandzką etykietą”.

Scena jest też zwarta. Cała piesza trasa po najlepszych barach z piwem rzemieślniczym w centrum Reykjavíku liczy około 2,5 km. Możesz odwiedzić trzy lub cztery najlepsze lokale w jeden wieczór, bez taksówki, bez skomplikowanego planowania, wystarczy wiedzieć, w którą stronę zacząć iść. Dla odwiedzającego, który ma jeden wieczór poświęcony piwu, to niezwykły atut.

Przygotowaliśmy pełne porównanie w naszym przewodniku wycieczka kulinarna w Reykjavíku vs samodzielne zwiedzanie, żebyś wiedział, która opcja przyniesie ci więcej korzyści pod względem czasu, pieniędzy i apetytu.

 

Jakie są najlepsze bary z piwem rzemieślniczym w Reykjavíku?

Pięć barów, które regularnie oferują najlepsze doświadczenia z islandzkim piwem rzemieślniczym w Reykjavíku, to Skúli Craft Bar ze względu na szeroki wybór i nacisk na lokalne piwa, Mikkeller and Friends przy Hverfisgata 12 z obrotowymi kranami z piwami międzynarodowymi i islandzkimi w świetnej przestrzeni, Micro Bar z głębokim asortymentem i doświadczoną obsługą, Malbygg Taproom dla bezpośredniego doświadczenia prosto od browaru oraz Bryggjan Brugghús przy starym porcie, łączący domowe piwo z jedzeniem.

Ceny zweryfikowane w kwietniu 2025. Godziny otwarcia zmieniają się sezonowo, sprawdź przed wizytą.

Skúli Craft Bar to rozsądny pierwszy przystanek dla każdego, kto dopiero zaczyna odkrywać scenę piwa rzemieślniczego w Reykjavíku. Lista kranów jest mocno ukierunkowana na piwa islandzkie, regularnie się zmienia i obejmuje mniejsze browary, których nie znajdziesz w każdym innym barze. Obsługa naprawdę się zna i zaproponuje degustację, jeśli nie wiesz, od czego zacząć. Ceny w happy hour sprawiają, że jest to najbardziej opłacalny punkt startowy w mieście. Jest też na tyle mały, że można swobodnie porozmawiać przy barze, a w drogie mieście to nie bez znaczenia.

Mikkeller and Friends przy Hverfisgata 12, tuż nad jedną z lepszych restauracji w Reykjavíku, działa na wzór duńskiego Mikkellera: obrotowa lista kranów, która łączy piwa własnego browaru z starannie wybranymi współpracami i gośćmi. Reprezentacja islandzkich piw jest mocna, a samo wnętrze naprawdę udane, jeden z tych barów, w których połączenie oświetlenia, muzyki i tłumu sprawia, że piwo smakuje lepiej niż gdziekolwiek indziej. Jeśli masz tylko jeden wieczór i wolisz jeden bar zamiast objazdu, to świetne miejsce na spędzenie wieczoru.

Micro Bar przy Austurstræti 6 to wybór dla znawców. Mniejszy i mniej klimatyczny niż Skúli, ale z jednym z najgłębszych wyborów butelkowanych islandzkich piw rzemieślniczych w mieście, obok 14 kranów. Właściciel założył także browar Gæðingur, czwarty browar rzemieślniczy na Islandii, dzięki czemu selekcja odzwierciedla prawdziwą wiedzę branżową, a nie jedynie marketing. Dla odwiedzającego, który chce systematycznie zapoznać się z tym, co obecnie produkują islandzcy piwowarzy, Micro Bar to miejsce, w którym warto spędzić popołudnie.

Dobrze zaplanowany plan kulinarny w Reykjavíku wygląda zupełnie inaczej niż zwykła rezerwacja wycieczki i improwizowanie reszty, nasz przewodnik plan wycieczek kulinarnych w Reykjavíku wyjaśnia, jak ułożyć całość od początku do końca.

 

Które islandzkie browary rzemieślnicze warto znać?

Pięć browarów, które definiują islandzkie piwo rzemieślnicze, to: Borg Brugghús (Reykjavík, najbardziej eksperymentalny i nagradzany), Bruggsmiðjan Kaldi (północna Islandia, pierwszy browar rzemieślniczy, piwa typu pilsner inspirowane tradycją niemiecką), Einstök (Akureyri, najlepsza obecność międzynarodowa), Malbygg (Reykjavík, chmielowe i nowoczesne) oraz RVK Brewing Company (Reykjavík, dostępne i szeroko dystrybuowane w barach miasta). Razem pokrywają całe spektrum tego, co obecnie oferuje islandzkie piwo rzemieślnicze.

Borg Brugghús to nazwa, dla której do Islandii przyjeżdżają miłośnicy piwa. Założony w 2010 roku, jest najambitniejszym browarem rzemieślniczym w kraju, wykorzystującym islandzkie składniki w serii numerowanej, która obejmuje zarówno piwa na co dzień, jak i wyjątkowe, limitowane edycje. Snorri Nr. 10, warzone z lokalnego niezmielonego jęczmienia i arktycznego tymianku, to bazowe piwo browaru, nazwane na cześć Snorri Sturlusona, średniowiecznego islandzkiego wodza. Úlfur (Wilk) to west coast amerykańskie IPA, które umieściło Borg na światowej mapie piwa rzemieślniczego. Na drugim biegunie eksperymentów: Surtur, imperial stout warzony z jęczmieniem wędzonym na odchodach owiec i leżakowany w beczkach po whisky, to jedno z najbardziej niezwykłych piw, jakie powstały w browarze na świecie. Skyrjarmur, kwaśne ale warzone z tradycyjnym islandzkim skyrem i borówkami, wykorzystuje tysiącletni produkt mleczarski w nowoczesnym procesie fermentacji. Piwa Borg dostępne są w większości barów rzemieślniczych w mieście oraz w sklepach Vínbúðin.

Bruggsmiðjan Kaldi powstał w 2006 roku z inicjatywy byłego rybaka i jego żony, co czyni go pierwszym islandzkim browarem rzemieślniczym. Znajduje się w Árskógssandur na północy kraju i przestrzega niemieckiego prawa czystości piwa: woda, słód jęczmienny, chmiel i drożdże. Kaldi Blonde to jedno z najczystszych i najbardziej pijalnych pilsnerów produkowanych w krajach nordyckich, a regularnie zajmuje czołowe miejsca w rankingach najlepszych piw do islandzkich owoców morza. Browar prowadzi także spa piwne w Dalvík, gdzie goście kąpią się w ciepłym piwie wymieszanym z chmielem i żywymi drożdżami, przyjemniejsze, niż się wydaje, a korzystny wpływ związków chmielowych na skórę jest udokumentowany, a nie wymyślony.

Einstök, z siedzibą w Akureyri około 60 miles na południe od koła podbiegunowego, przyczynił się bardziej niż jakikolwiek inny islandzki browar do spopularyzowania islandzkiego piwa za granicą. Jego White Ale, warzone z kolendrą i skórką pomarańczową, dostępne jest w sklepach na całej Europie i w Ameryce Północnej. Na Islandii pełna gama piw pokazuje, co może powstać w warunkach arktycznego browarnictwa, gdy piwowar ma prawdziwe ambicje. Islandzki Toasted Porter i Arctic Pale Ale to piwa, których warto szukać w barach, które mają je na kranie.

Malbygg, założony w 2017 roku, to odpowiedź nowego pokolenia na to, jak powinno wyglądać islandzkie piwo rzemieślnicze: chmielowe, precyzyjne technicznie, gotowe eksperymentować z kwaśnymi i dzikimi alami, nie traci przy tym z oczu pijalności. Otur i Kisi to flagowe piwa: podwójne IPA i pale ale. Piwnica browaru otwarta jest jedynie od czwartku do soboty. Jeśli jesteś podróżnikiem piwnym, który śledzi rzemieślnicze sceny na świecie, to właśnie ten browar oferuje piwa, które stylistycznie będą ci najbardziej znajome, zachowując jednocześnie wyjątkowo islandzki charakter.

 

Jakie islandzkie piwa warto spróbować jako pierwsze?

Sześć najlepszych piw, od których warto zacząć przygodę z islandzkim piwem rzemieślniczym, to: Kaldi Blonde (czysty pilsner, idealny punkt wyjścia), Borg Úlfur IPA (west coast IPA, szeroko dostępne, zawsze doskonałe), Einstök White Ale (rozpoznawalne międzynarodowo, dobry wstęp do browaru), Borg Snorri (saison z arktycznym tymiankiem, najbardziej charakterystyczny islandzki smak w pijalnej formie), Malbygg Kisi (nowoczesne pale ale, pokazuje, co robi młodsze pokolenie) oraz dowolna dostępna w barze wersja Borg Surtur (seria imperial stoutów leżakowanych w beczkach, w najlepszym wydaniu wyjątkowa).

Zacznij od Kaldi Blonde, jeśli chcesz ustawić punkt odniesienia. Niemiecka tradycja pilsnerów zastosowana do islandzkiej wody lodowcowej daje coś, co smakuje bardziej mineralnie i czystej niż większość pilsnerów, jakie do tej pory piłeś. To nie jest skomplikowane. Po prostu pokazuje, co potrafi woda, a to najcenniejsza informacja, by zrozumieć, dlaczego islandzkie piwo smakuje inaczej.

Przejdź do Borg Úlfur, by spróbować IPA. Amerykański styl west coast, suchochmielone z Citrą i Equinoxem, z goryczką wyczuwalną, ale nie agresywną. Jest szeroko dystrybuowane, więc znajdziesz je prawie wszędzie w mieście. To także piwo, które sprawiło, że międzynarodowi miłośnicy piwa rzemieślniczego zaczęli traktować islandzkie browarnictwo poważnie. Fakt, że Borg produkuje coś tak dobrego obok swoich bardziej eksperymentalnych piw z serii numerowanej, świadczy o browarze, który potrafi robić wiele rzeczy równocześnie na wysokim poziomie.

Borg Snorri to piwo, w którym islandzki charakter staje się najbardziej widoczny. To nordyckie saison warzone z lokalnego niezmielonego jęczmienia i organicznego arktycznego tymianku. Nutka tymianku jest subtelna i ziołowa, nie nowinka, nie krzyk, po prostu obecność, którą rozpoznajesz jako typowo islandzką. Jeśli chcesz pić coś naprawdę islandzkiego, a nie tylko wysokiej jakości wersję uniwersalnego stylu, Snorri to najczystsze ucieleśnienie tej ambicji w codziennej formie piwa.

Dla odważnych każda odmiana Surtur od Borg to warte inwestycji piwo. Bazą jest imperial stout wędzony na owczym łajnie. Stąd wersje dojrzewały w beczkach po whisky z żyta, koniaku, chartreuse, poddane destylacji krystalicznej i dojrzewaniu w beczkach. To nie są subtelne piwa. Są wyraziste, drogie (jak na standardy piwa rzemieślniczego) i niepodobne prawie do niczego, co powstaje poza Islandią. Znikają w mgnieniu oka. Jeśli zobaczysz je w barze lub w Vínbúðin, zamów albo kup.

Obawiasz się, że wydasz cały budżet na jedzenie, zanim zobaczysz cokolwiek? Oto nasz przewodnik czy wycieczki kulinarne w Reykjavíku są drogie, żebyś wiedział, ile realnie zaplanować.

 

Jaka jest historia piwa na Islandii?

Islandia zakazała alkoholu w 1915 roku, po referendum z 1908, w którym 60% głosujących poparło prohibicję. Wino zostało ponownie zalegalizowane w 1922 (gdy Hiszpania zagroziła zaprzestaniem kupowania islandzkiego dorsza, jeśli Islandia nie kupi hiszpańskiego wina). Alkohole mocne zalegalizowano w 1935. Piwo pozostało zakazane przez kolejne 54 lata, ponieważ zwolennicy trzeźwości argumentowali, że niska cena piwa czyni je bardziej niebezpiecznym dla moralności klasy robotniczej niż alkohole mocne. Piwo zostało w końcu zalegalizowane 1 marca 1989 roku, po debatach parlamentarnych, które przyciągały widzów przed telewizory w całym kraju. Pierwsza browar rzemieślniczy otworzył się w 2006. Cała współczesna scena ma mniej niż 20 lat.

Zakaz piwa to jedna z dziwniejszych historii nowożytnej Europy, nie dlatego, że prohibicja miała miejsce, wiele krajów ją wprowadzało, ale dlatego, jak selektywnie ją znoszono. W 1915 roku zakazano całego alkoholu. Dobrze. W 1922 wino stało się legalne, bo Hiszpania zagroziła sankcjami handlowymi w sprawie solonego dorsza. W 1935 roku, po ogólnokrajowym referendum, zalegalizowano alkohole mocne. Obie te kategorie to mocne napoje. Piwo, które zwykle ma 4-5%, pozostało zakazane przez kolejne 54 lata. Oficjalne uzasadnienie: piwo było tańsze od alkoholi mocnych, a więc bardziej dostępne dla klasy robotniczej, a zatem bardziej niebezpieczne dla moralności publicznej. Islandzki parlament odrzucił ponad 20 projektów ustaw mających zalegalizować piwo między 1935 a 1988 rokiem. Lobby trzeźwościowe było tak skuteczne.

Podczas zakazu Islandczycy znaleźli obejście, które stało się słynne. Niskoalkoholowe „piwo bezalkoholowe” (do 2,25% alkoholu) było legalne. Dodanie strzału Brennivín, kminkowej nalewki, która jest narodowym alkoholem Islandii, do szklanki takiego piwa dawało coś przypominającego pełnowartościowe piwo, z dodatkowym aromatem kminku i smakiem, który historyk Unnar Ingvarsson zapamiętale opisał jako „ciekawy i całkowicie obrzydliwy”. Przeciwnicy prohibicji ostatecznie użyli tego jako argumentu za legalizacją: jeśli ludzie po prostu dodają nalewkę do słabego piwa, żeby obejść prawo, to prawo nie spełnia swojego celu.

Debata parlamentarna w 1988 roku była transmitowana na żywo i przyciągnęła widzów w całym kraju. Gdy zakaz został w końcu zniesiony, 1 marca 1989 roku stał się Dniem Piwa (Bjórdagurinn), który obchodzi się co roku do dzisiaj. W latach zaraz po legalizacji Islandczycy przerzucili się z alkoholi mocnych (które stanowiły 77% sprzedaży alkoholu) na piwo. Do 2014 roku piwo stanowiło 62% spożywanego na Islandii alkoholu. Zróżnicowanie po zniesieniu zakazu, które zbiegło się ze spadkiem spożycia alkoholi mocnych na mieszkańca, było przeciwieństwem tego, czego obawiali się pierwotni zwolennicy trzeźwości. Myli się co do skutku, którego chcieli zapobiec.

Pierwszy browar rzemieślniczy, Kaldi, otworzył się w 2006, zaledwie 17 lat po zalegalizowaniu piwa. Do 2015 roku było siedem browarów rzemieślniczych. W 2025 roku Islandia ma ich ponad 20. Tempo wzrostu na mieszkańca należy do najwyższych w regionie nordyckim. Dla kraju, który nie mógł legalnie kupić kufla piwa aż do końca lat 80., szybkość tego rozwoju jest imponująca.

Co warto wiedzieć przed degustacją piwa rzemieślniczego w Reykjavíku?

Cztery ważne sprawy: alkohol sprzedawany detalicznie jest dostępny wyłącznie w państwowych sklepach Vínbúðin (nie w supermarketach), happy hour to mechanizm, który czyni piwo przystępnym cenowo, kufla serwuje się w mniejszych porcjach, niż się spodziewa większość turystów, a Dzień Piwa 1 marca to prawdziwe doroczne święto, którego nie warto przegapić, jeśli twoja podróż przypada na ten czas.

Monopol Vínbúðin to najważniejsza strukturalna kwestia dotycząca picia alkoholu na Islandii. Nie ma alejek z piwem w supermarketach. Nie kupisz sześciopaku w Bónus. Jeśli chcesz piwa do picia w miejscu zakwaterowania, musisz znaleźć sklep Vínbúðin, który ma ograniczone godziny otwarcia (zazwyczaj zamykany o 18:00 w dni powszednie). Najtańsza opcja, by spróbować islandzkiego piwa, to sklep bezcłowy na lotnisku Keflavík przy przylocie: wolno zabrać do 6 litrów na osobę dorosłą, a ceny są znacznie niższe niż w barach czy w Vínbúðin. Jeśli planujesz pić podczas wyjazdu, zakup na lotnisku to najbardziej ekonomiczny sposób.

Happy hour ma znaczenie, ponieważ regularne ceny są naprawdę wysokie. Kufla w barze po regularnej cenie kosztuje 1 200-1 500 ISK. W trakcie happy hour, które większość barów organizuje mniej więcej między 15:00 a 18:00, cena spada do 800-1 000 ISK. Aplikacja Appy Hour pokazuje aktualne promocje w całym mieście w czasie rzeczywistym. Zaplanowanie dwóch lub trzech drinków w tym okienku, a potem przejście na wodę lub jeden późny kufla to sposób, w jaki mieszkańcy radzą sobie z kosztami, nie rezygnując z doświadczenia.

Porcje piwa na Islandii zwykle są mniejsze niż w Wielkiej Brytanii czy USA. Standardowa porcja w barze to często 0,3 lub 0,4 litra zamiast 0,5 litra (brytyjskiego kufla). To częściowo odpowiedź na cenę: mniejsza porcja za 1 200 ISK sygnalizuje, że cena za litr jest bardzo wysoka. Degustacje w Micro Bar i Skúli pozwalają spróbować więcej stylów za porównywalną łączną cenę i warto je wybrać zamiast pojedynczych kuflów, jeśli chcesz różnorodności.

Dzień Piwa 1 marca to naprawdę wartościowa impreza, jeśli twój pobyt na nią przypada. Bary w całym mieście organizują specjalne wydarzenia, limitowane premiery i godziny z obniżonymi cenami. Kilka rzemieślniczych browarów z Reykjavíku wypuszcza wtedy swoje roczne piwa specjalne. Atmosfera jest wyjątkowa, to miasto, które pamięta, choćby odlegle, że przez 74 lata piwo było tu nielegalne, i co roku zatrzymuje się na chwilę, by docenić, że już tak nie jest.

Zastanawiasz się, które niedrogie miejsca są naprawdę dobre, a które po prostu tanie z powodu? Ten przewodnik po tanich jadłodajniach w Reykjavíku od reykjavikfood.tours przedstawia uczciwe wybory, których większość islandzkich blogów podróżniczych pomija.

 

Gdzie w Reykjavíku można skosztować piwa rzemieślniczego z potrawami?

Najlepsze połączenia piwa rzemieślniczego z jedzeniem w Reykjavíku znajdziesz w Bryggjan Brugghús przy starym porcie (piwo warzone na miejscu obok solidnych dań), Bastard Brew and Food na Laugavegur (piwo rzemieślnicze z kreatywnymi burgerami i nieformalnymi daniami) oraz w halach gastronomicznych Grandi Mathöll i Hlemmur Mathöll, gdzie indywidualni sprzedawcy żywności sąsiadują z barami o zmiennych kranach. Zasada łączenia jest prosta: islandzkie owoce morza z czystymi pilsnerami lub jasnymi ale, wędzona baranina z ciemniejszymi, słodszymi piwami, a wszystko z eksperymentalnej serii Borga z tym, co islandzkiego sera lub fermentowanego dania odważysz się spróbować.

Bryggjan Brugghús przy Grandagarður 8 warzy piwo na miejscu w strefie starego portu i serwuje do niego menu. Lokacja, dawny dom łodziowy niedaleko portu rybackiego, nadaje ton, który pasuje do islandzkich składników: solidne, uczciwe dania, które zyskują na kontrastach z dobrze zrobionym lagerem lub jasnym ale. Zapytaj, co aktualnie leje się z kranów ich własnej produkcji, i dobierz odpowiednio. Dla odważnych ich stout z porcją baraniny to jedno z lepszych przypadkowych odkryć w nieformalnej gastronomii Reykjavíku.

Bastard Brew and Food na Laugavegur łączy bogatą ofertę piw rzemieślniczych z menu opartym na kreatywnych burgerach i daniach. Atmosfera jest głośniejsza i bardziej towarzyska niż w Skúli czy Micro Bar. Happy hour tutaj warte jest zapamiętania. Połączenie dobrego rzemieślniczego IPA i ich sygnaturowego burgera działa w prosty, bezpośredni sposób, jak wszystkie najlepsze duety burger-IPA: goryczka tnie tłuszcz, nuty słodowe podnoszą smak mięsa, a doświadczenie jest lepsze niż suma jego części.

Szerzej rzecz ujmując, zasady łączenia islandzkiego piwa z jedzeniem mają swoje korzenie w lokalnej kulturze kulinarnej. Te same reguły, które sprawiają, że Kaldi Blonde doskonale pasuje do zupy z langustynów (czysta woda, lekka gazacja, brak konkurujących smaków), czynią każde chrupiące pilsner lub jasne ale idealnym wyborem do islandzkich owoców morza. Dymność hangikjöt znajduje swoje odbicie w piwach z dymionymi słodami, jak Surtur od Borga z dymem z obornika, czy standardowym porterze. Ale z dodatkiem skyr, jak Skyrjarmur od Borga, świetnie komponują się z lekko słodkimi, mlecznymi deserami, lodami z chleba razowego, ciastem ze skyr, w sposób bardziej przemyślany, niż większość ludzi uświadamia sobie, zamawiając.

Od 2014 roku oprowadziliśmy ponad 8 700 podróżnych po kulinarnej i alkoholowej scenie Reykjavíku. Przyjdź zjeść, i napić się, z nami.

Chcesz poznać stolicę Islandii od strony kulinarnej z kimś, kto naprawdę wie, dokąd iść? Oto nasz przewodnik po najlepszych wycieczkach kulinarnych w Reykjavíku, żebyś wybrał odpowiednie doświadczenie.

 

Jak ocenić doświadczenie samodzielnie

Wybieraj na podstawie rzeczywistej trasy, czasu trwania i włączonych degustacji. Wycieczka z przewodnikiem dodaje lokalne wyjaśnienia i zorganizowaną trasę; twoje priorytety i aktualne ceny decydują, czy opłaca się zapłacić.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy piwo zostało zalegalizowane na Islandii?

1 marca 1989 roku, po głosowaniu w parlamencie w 1988 roku. Piwo było zakazane od 1915 roku, mimo że wino zostało ponownie zalegalizowane w 1922 roku, a alkohole mocne w 1935 roku. Specyficzny zakaz piwa utrzymywał lobby trzeźwości, które argumentowało, że jego niska cena czyniła je bardziej dostępnym dla robotniczych pijących niż alkohole mocne. 1 marca jest teraz obchodzony jako Dzień Piwa (Bjórdagurinn) na całej Islandii.

Gdzie na Islandii można kupić piwo?

W barach i restauracjach oraz w Vínbúðin, państwowym monopolu na sprzedaż alkoholu na wynos. Piwa nie można kupić w supermarketach. Godziny otwarcia Vínbúðin są ograniczone (zazwyczaj zamykane o 18:00 w dni powszednie). Najtańszy sposób na zakup islandzkiego piwa to sklep duty-free na lotnisku Keflavík przy przylocie, dozwolone jest do 6 litrów na osobę dorosłą, po znacznie niższych cenach niż w Vínbúðin lub barach.

Jakie islandzkie piwo warto spróbować?

Na początek: Kaldi Blonde (czysty pilsner, pokazuje, co potrafi woda) i Borg Úlfur IPA (w stylu zachodnioamerykańskim, szeroko dostępny, stale doskonały). Na coś typowo islandzkiego: Borg Snorri, warzone z lokalnego jęczmienia i arktycznego tymianku. Na najambitniejsze doświadczenie: dowolna wersja barrel-aged imperial stout Surtur od Borga, gdy jest dostępna.

Ile kosztuje piwo rzemieślnicze w Reykjavíku?

Kufel w regularnych cenach barowych kosztuje 1 200-1 500 ISK (~$9, $11 USD). Ceny happy hour, dostępne w większości barów mniej więcej od 15:00 do 18:00, obniżają je do 800-1 000 ISK. Butelka 330 ml w Vínbúðin kosztuje 350-500 ISK. To jedne z najwyższych cen piwa w Europie, odzwierciedlające zależność Islandii od importu, wysokie płace i strukturę podatków od alkoholu. Wszystkie ceny zweryfikowane w kwietniu 2025.

Czym jest Dzień Piwa na Islandii?

1 marca to rocznica dnia, w którym piwo stało się legalne na Islandii w 1989 roku. Jest to święto narodowe, obchodzone w barach, z okazjonalnymi premierami piw od rzemieślniczych browarów oraz obniżonymi cenami w wielu lokalach. Wiele browarów wypuszcza wtedy swoje roczne, limitowane edycje piw specjalnie na Dzień Piwa. Jeśli twoja podróż na Islandię przypada na 1 marca, to autentyczny moment kulturowy, a nie wymysł komercyjny.

Co wyróżnia islandzkie piwo rzemieślnicze spośród innych nordyckich piw?

Trzy rzeczy. Po pierwsze, woda: roztopowe strumienie przefiltrowane przez wieki skał wulkanicznych dają wyjątkowo czystą, zrównoważoną mineralnie wodę do warzenia, której inni piwowarzy nie potrafią odtworzyć. Po drugie, całkowity brak historii piwowarskiej przed 1989 rokiem sprawia, że islandzcy rzemieślnicy nie mieli żadnej tradycji do zachowania, co dało im niezwykłą swobodę twórczą. Po trzecie, lokalne składniki, arktyczny tymianek, jałowiec, skyr, słody zbożowe wędzone na owczym łajnie, które są charakterystyczne wyłącznie dla Islandii i nadają piwom smaki niedostępne nigdzie indziej na świecie.

Autor: Sigurd James Haraldsson
Przewodnik islandzki od 2014 · Założyciel, Reykjavik Food Tours
Sigurd poprowadził ponad 8,700 podróżnych przez kulinarną scenę Reykjavíku od założenia agencji.

Zarezerwuj miejsce na jedną wycieczkę kulinarną

Spacer po barach z islandzkim piwem i alkoholem

Odwiedź trzy centralne bary, w których serwowane są islandzkie piwa lub alkohole, z przewodnikiem. Masz już ustaloną datę podróży? Sprawdź godzinę wyjścia, zanim zaplanujesz resztę swojego kulinarnego dnia.

Od 20. roku życia. Spotkanie przed wejściem do Hlöllabátar przy Ingólfstorg. Wyżywienie i transport z/do hotelu nie są uwzględnione. Nie zalecane w ciąży; trasa nie jest dostępna dla wózków inwalidzkich.

Data podróży

Wybierz datę, aby sprawdzić opublikowany harmonogram Viator. Ostateczna dostępność i cena są potwierdzane na Viator.

Sprawdź dostępność na Viator

Bary w centrum czy wizyta w browarze?

Doświadczenie Rekomendacja przewodnikaSpacer po barach z islandzkim piwem i alkoholemDegustacja w browarze GæðingurTylko posiłki na własną rękęBilet na ucztę ÞorrablótCzas trwania wycieczki Do 4 godzinDo 3 godzinDo 2 godzinDo 1 godzinyWymagania Brak dodatkowych wymagańJedzenie wegetariańskie / wegańskieGwarancja przy ciężkiej alergiiGwarantowana trasa bez schodówKtoś ma mniej niż 20 latWyczyść moje wybory

Wybierz wycieczkę, a my sprawdzimy jej czas trwania i wymagania na podstawie zweryfikowanych danych. Czas dojazdu licz osobno.

Porównaj swoje koszty

Wprowadź łączne kwoty dla tej samej grupy w jednej walucie. Użyj rzeczywistych kosztów swoich posiłków, a nie pełnych porcji restauracyjnych porównywanych do małych degustacji.

Obecna wycena wycieczki Planowana suma kosztów własnych posiłków

Dodaj obie kwoty, by je porównać. Przejazdy i dodatkowe posiłki są oddzielnie.